เริ่มต้นด้วยการมีเป้าหมายและมีสติปัญญา

    การขาดความตระหนัก หรือสามัญสำนึกแห่งเป้าหมายความสำเร็จนั้น เป็นตัวแปรที่สำคัญ ที่ทำให้เราตัดสินใจตามอารมณ์และทิ้งเหตุผลไปได้อย่างง่ายๆ การปล่อยให้อารมณ์ความรู้สึกนำหน้า และการให้อารมณ์เป็นตัวกำหนดพฤติกรรม นับเป็นการแสดงออกของผู้ที่ไม่มีเป้าหมาย ไม่มีจุดมุ่งหมายในการดำเนินชีวิต จึงปล่อยชีวิตให้ดำเนินไปโดยขึ้นอยู่กับอารมณ์ความรู้สึกและสถานการณ์ในขณะนั้นเป็นหลัก เช่น อยากนอนตอนไหนก็นอน อยากทานอาหารตอนไหนก็ทาน ไม่พอใจอะไรนิดหน่อยก็ตัดสินใจได้ถึงขนาด "ตายเป็นตาย" ทีเดียว

ตั้งสติก่อน ค่อยคิดแก้ไข

  การแก้ปัญหาควรเริ่มต้นด้วยการดึงตนเองออกจากภาวะอารมณ์ของความรู้สึกกดดัน ความเครียด ความผิดหวัง จากการถูกปฏิเสธ การไม่สนใจของหัวหน้างาน โดยพยายามพาตัวเองออกมาอยู่เหนือปัญหาที่เกิดขึ้นก่อน การพาตัวเองออกจากอารมณ์ขณะนั้น จะช่วยให้เราได้ตั้งสติคิดทบทวน มีโอกาสพิจารณาด้วยเหตุผลอย่างรอบคอบ และย่อมช่วยนำไปสู่แนวทางการแก้ปัญหาที่น่าพึงพอใจมากกว่า 

การพินิจใคร่ครวญ

     การพินิจใคร่ครวญ ... เป็นจุดเริ่มต้นของการคิดเชิงวิเคราะห์เป็นก้าวแรกที่เราเริ่มเดินจากจุดความสงสัยสู่การนำสิ่งนั้นมาพิจารณาใคร่ครวญ เพื่อหาคำอธิบายว่าสิ่งนั้นคืออะไร ประกอบด้วยอะไรมีความเป็นมาอย่างไร เกี่ยวข้องกับเรื่องใดบ้าง โดยพยายามมองให้เห็น...เช่นที่มันเป็นอยู่

     นี่คือ ก้าวแรกของการพัฒนาตนเองให้เป็นนักคิดเชิงวิเคราะห์ที่ต้องเรียนรู้และฝึกฝน

รับผิดชอบงานอย่างดีเลิศ ลักษณะชีวิตสู่ความสำเร็จ

รับผิดชอบงานอย่างดีเลิศ ไม่เป็นคนเกียจคร้านในการทำงาน แต่เป็นคนหนักเอาเบาสู้ รับผิดชอบงานที่ได้รับมอบหมายอย่างดีที่สุด และเอาจริงเอาจังในการทำงาน ไม่ว่างานชิ้นนั้นจะเล็กหรือใหญ่ก็ตาม หากงานไม่เสร็จจะไม่เลิกราเด็ดขาด จนเป็นที่กล่าวถึงว่า หากมอบหมายให้คนนี้รับผิดชอบ งานชิ้นนั้นไว้ใจได้ และงานจะออกมาอย่างสมบูรณ์ที่สุด